Tag: Мархабат журналы

Жауды аяған жаралы болады

Сен – адамсың. Мен саған адамның істейтінін істеймін, адам жақсылыққа жамандық і...

Альберт Мальц. Дүниедегі ең бақытты адам

Қазір менде бір ғана ой бар. Ол – ақша табу...

Мәрлен Ғилымхан. Ноталар қалықтайды

Сөйлейтіндей жалғыздықта – Қобыздар мен домбыралар...

Айдана Қайсарбекқызы. Ерініңмін мен өртенген

Сөз бізден жеңілді, құштарлық құлпырды Құтпанда біз ойша оқыған хаттардан...

Ұларбек Дәлейұлы. Алма өспейтін ауыл

Алайда менің жүрегімде әлдеқашан қаулап өсіп кеткен алма бағы бар. Әр түп алма м...

Ұларбек Дәлейұлы. Мен – жаны да, жүрегі де жара мен өкі...

Қытай коммунистерінің бұл «Жоспарлы туу» дейтін саясаты – түбі өзін жұтып тынуы ...

Мұхтар Шаханов. Махаббат та шың сияқты

Сүймей, сенбей тағдыр қоссаң біреумен, Махаббатта бұдан асқан қылмыс жоқ.

Бақұл болыңыз, қазақ поэзиясының биік шыңы

Шахановтың жүрегі тоқтағанымен, шығармашалық ғұмыры мәңгілекке жалғасады...

Сәрсенбек Сахабат. Сөз мүсіні

Көсілу, төрт аяқты тең баспақ туа бітті дарынмен қоса қазіргі көркем әдебиеттің ...

Мархабат Байғұт. Айымбала

Не пайда, нелер ауыр оқиғаларды жазып, жариялап жүрген төртінші биліктің өкілі б...

Оралхан Бөкей. Тортай мінер ақ боз ат

– Бұл дүниеде мен пір тұтар, сырласар жалғыз-ақ нәрсем бар, ол – кітап, – дейтін...

Қазақ прозасының жеке тембрі

«Шал» әңгімесі – қазіргі қазақ әдебиетін әлемдік контекстпен байланыстыратын көп...

Николай Ляшко. Арқар

– Сен өзіңше жорыпсың, жануар: байлауда тұрғаннан өлгенім жақсы депсің...

Ванда Василевская. Стефанның өлімі

Орманшылар біздің қанымызды, көз жасымызды сел қылып ағызды. Сонда да оларға ешн...

Серік Жанәбіл. Сынған айна

Ана мен сәбидің суреттерін, Рафаэль, Симон, Леонардо да Винчи, Боттичели, Муриль...

Пернебай Сапар. Он бес сөтке

Қалтамыздың тесігін тышқан аралап жүреді, ақ көйлек қара шалбармен автобус күтіп...