«Кеткендер оралмайды…» дейтіндей рельстер. Кеткен соң жас төгу – сылтау ғана…
Тауларды әке қып, бұлақ деп анамды Ал өзім аршаға айналғым келетін...
Жүрегі жоқ адамдардың ішінен, Іздеп жүріп тауып алған жүрегім!..
Бейітке байлап кеткен орамалдай, Бөлшегі жүрегімнің сенде қалған!..
Көксарайым – ардан да ақ. Бабалардан қалған бақ...
Бәлкім сағат «үш жарымда» қуанам, Бәлкім сағат «үш жарымда» өлемін...
Саған жақсы жаңалығым бар: бүгін – жаз, ертең – жаз, бір айдан соң да – жаз. ...
Бәлкім ақын емеспін-ау, мен осы, Бәлкім бұл ай – сәуір де емес шығар, ә?!.
Қоштасудан сатып ал мені, Сені қатты сағынып келдім...
Жаз да өтіп кетіпті асыр салған, Тағдыр тіліп өткенде жон арқаны...
Қосылып қайтқан қазға елігіп ем, Құскөңіл жербауырлап ұша алмады...
Естеліктер де бұтақ іздейді, Құстар секілді қонғысы келіп...
Мен өзіңнен сұрамаймын ұлы бақ Тым болмаса бөліп берші қайғыңды...
Сия-сия саусағын дүниенің, Жырмен жуып кетіре аламын ба?
