Қарай-қарай сен де кетіп қалдың ба көз жасыңды көтермейтін теңізге...
Біз бірге тыңдарманы жоқ әндер мен Көрермені жоқ киноларға барайық...
Өн бойыңнан пейіштің исі аңқыған, Періштедей қыз едің шана мінген.
Бақыт деген – бейбіт күннің таңында Отан Ана құшағында ояну.
Біз кешегі отарлық кезеңде көп дүниемізді жоғалтқан халықпыз...
Қасіреттен өлеңді тапқан да – мен, Қасіретті өлеңге көмген де – мен!
Алғашқысы, соңғысы да мен емес, Өлең жазып өкінгеннің осы елде...
Ол қазақ өлеңіндегі нәзіктік пен азаматтықтың биік өлшемін тең ұстаған қалам иес...
Мен – жаңа атқан таң едім, Сен – сағатсың, көрсетіп тұрған тілі кешкі бесті...
шынында, өмір деген – әңгіме мен мәміле. сосын сенің шашыңның иісі.
Жалғыз гүлі Тәңірдің, қасымда қал, жалғыз қылы жанымның жұлынғанша!
Сезім, кейде өзіңнің «әлдекім» екенің туралы айтқаннан, «ешкім емес» екенің жайл...
Сол күні сенің көзіңнен тамған жаспенен, Он сегіз жасым қосыла тамып кетіпті-ау...
