Tag: Әлем әдебиеті

Мұзафар Тайып. Өлгеніме сене алар емеспін әлі

Естеліктер де бұтақ іздейді, Құстар секілді қонғысы келіп...

Жауды аяған жаралы болады

Сен – адамсың. Мен саған адамның істейтінін істеймін, адам жақсылыққа жамандық і...

Альберт Мальц. Дүниедегі ең бақытты адам

Қазір менде бір ғана ой бар. Ол – ақша табу...

Николай Ляшко. Арқар

– Сен өзіңше жорыпсың, жануар: байлауда тұрғаннан өлгенім жақсы депсің...

Ванда Василевская. Стефанның өлімі

Орманшылар біздің қанымызды, көз жасымызды сел қылып ағызды. Сонда да оларға ешн...

Ги-Де Мопассан. Жарасын алдырған ана

Әсілі, қара бұқара кекті білмейді. Соғыста көп өлетін, соғыстың бар шығынын төле...

Константин Паустовский. Әлемді көру өнері

Мен поэзия мен кескіндемені жақсы көрмейтін жазушыларға сенбеймін. Жөн-жосығына ...

Эрнет Хемингуэй. Жат жерде

Дәрігер маған майордың әскери қызметке жарамсыз деп танылғаннан кейін үйленген ө...

Луиджи Пиранделло. Псалом айтушы

Рас, адам жанының ауыр мұңдар мeн мақсаткeр армандар құрсауында бoлып, ал дeнeсі...

Пер Лагерквист. Лифт тозаққа түскен болатын

Лифт құлдилап келеді. Құлдилағанда да зымырап келеді...

Эрнест Хемингуэй. Френсис Макомбердің баянсыз бақыты

Ол бұрындары еркектің ұлғая келе секемшіл болып кететініне көзі жеткен болатын...

Хан Гаң. Ақ

Есіктің сыртын қырнап, жуғанымда темірдің қызыл тоты суға еріп, еденге тамшылады...

Хан Гаң. Ит көйлек

Анам ас үйдің еденінде, бір жапырақ әлдиін кеудесіне қысып жата беріпті...