Мен сол күннен бастап, махаббаттың көздің бір қырымен өліп, бір қырымен қайта ті...
Тауларды әке қып, бұлақ деп анамды Ал өзім аршаға айналғым келетін...
Мен өзімшіл емеспін. Бірақ өз пікірімнің адал қорғаушысымын...
– Мені қорып отырар Қыз қайда? – деп, Түн жылайтын шығар-ау мен кеткенде...
Жүрегі жоқ адамдардың ішінен, Іздеп жүріп тауып алған жүрегім!..
Бейітке байлап кеткен орамалдай, Бөлшегі жүрегімнің сенде қалған!..
Мемлекет ақын-жазушының жағдайын жасап, қаламақы төлейді деп күтіп отыратын кезе...
Көксарайым – ардан да ақ. Бабалардан қалған бақ...
Бәлкім сағат «үш жарымда» қуанам, Бәлкім сағат «үш жарымда» өлемін...
Дәлелдейтін болғанымды өмірде, Жалғыз менің алибиім – өлеңім!
Саған жақсы жаңалығым бар: бүгін – жаз, ертең – жаз, бір айдан соң да – жаз. ...
Бәлкім ақын емеспін-ау, мен осы, Бәлкім бұл ай – сәуір де емес шығар, ә?!.
Жаз да өтіп кетіпті асыр салған, Тағдыр тіліп өткенде жон арқаны...
Қосылып қайтқан қазға елігіп ем, Құскөңіл жербауырлап ұша алмады...
Мен өзіңнен сұрамаймын ұлы бақ Тым болмаса бөліп берші қайғыңды...
